چگونه است؟؛ فاتحه خوانی یا تعزیه برای متوفی، در سنت نبوی (ص)

نظر وهابیت

شما سرور گرامی انتظار دارید که هر آنچه از سنت حضرت رسول الله صلی الله علیه و سلم در این باره ثابت شده است را یاد بگیرید تا از طریق عمل کردن به سنت به اجر و پاداش برسید و این بسیار پسندیده و بلکه از ایمان یک مسلمان است که در هر قسمتی از زندگی روش رسول الله صلی الله علیه و سلم را تلاش نموده و به آن تمسک جوید و سنت نبوی را بر بدعات و باورهای نادرست ترجیح دهد .

باید دانست که در سنت نبوی (ص) چیزی بنام فاتحه خوانی وجود ندارد و آنچه که بنام فاتحه خوانی در برخی مناطق جریان دارد ساخته ی ملاها است که برای مردم عادت گشته است و همانطوری که عرض شد ریشه در سنت رسول الله صلی الله علیه و سلم ندارد ، چرا که آنحضرت پس از وفات حضرت خدیجه مراسم فاتحه خوانی برای ایشان برگزار نکردند علاوه بر این زمانی که عموی ایشان حضرت حمزه اسدالله به طرز فجیعی به شهادت رسیدند باز هم پیامبر خدا علیه السلام مراسم فاتحه خوانی برگزار نکردند و دعای دستجمعی نخواندند نه در خانه و نه در مسجد و نیز غذا به مشارکت کننده ها در تعزیه ندادند و پس از وفات رسول الله صلی الله علیه و سلم خلفای رسول الله نیز این کارهارا انجام ندادند و پس از خلفا ائمه چهارگانه اهل سنت نیز این بدعتهارا انجام ندادند لذا دلیلی وجود ندارد که ما از سنت پیامبر بخاطر عادت های محلی خارج شویم چون سنت بهترین روش عبادت و بلکه روش صحیح عبادت است و هر آنچه که مغایر با سنت و روش پیامبر (ص) باشد بدعت و گناه است . رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمودند : من عملَ عملاً لیس علیه أمرنا فهو ردّ . هرکس کاری کند که مطابق دین و سنت ما نباشد، مردود است .حالا بعضی می گویند فاتحه خوانی و دعای دستجمعی به ظاهر عمل نیکی به حساب می آید ، در این باره عبدالله بن عمر رضی الله عنهما فرموده است : کل بدعه ضلاله وإن رآها الناس حسنه ، یعنی هر بدعتی گمراهی است اگر چه مردم آنرا خوب ببینند .

چیزی که مآغازیت دارد تعزیه است و آن به مدت سه روز است که خویشاوندان و آشنایان جهت تعزیه گفتن نزد خانواده میت حضور یافته و در آن ضمن عرض تسلیت به خانواده مرده ، این دعا را می خوانند که خداوند مرده ی شمارا مغفرت کند ، شما را اجر و صبر و بهترین عوض را عنایت بفرماید . ضمنا هر کسی در هر جایی به تنهایی می تواند هر چقدر که تمایل داشته باشد برای مردگان دعا بخواند چه به عربی باشد و چه به لهجه ی محلی، و این از سنت حضرت رسول ثابت است .